Like this:

Once upon a time…

“บางครั้งคนเราจะเริ่มต้นทำอะไรซักอย่าง มันก็ต้องมีแรงบันดาลใจในการทำนะผมว่า….”

นี่เป็นคำพูดในหัวของผมตั้งนานมาแล้วหล่ะ เพราะผมคิดว่าการที่เราจะทำอะไรซักอย่าง

มันต้องเริ่มจากการตั้งสมมติฐาน ออกแบบการทดลอง ~ ทำการทดลอง สรุปผล       (…คุ้น ๆ มั้ยครับ) แล้วเอาไปเอามา มันก็ไม่ได้อะไรซักอย่าง ในชีวิตของผมเอง

มันก็เลยมีความโลเลในใจของคนที่อ่านบล็อคของคนอื่นมานานอย่างผม

ว่า… เราจะเขียนบล็อคให้เค้ามาอ่านเนี่ยมันดีแล้วเหรอ เอ… รึว่าเราก็เป็นผีเข้า ๆ ออก ๆ บอร์ดหลาย ๆ webboard อย่างเดิมอะดีแล้ว เวลาเกรียนจะได้หาที่ตามไม่ได้ (หุหุ)

แต่สุดท้ายก็มี FW mail นี้มา ทำให้ผมต้องมานั่งพิมพ์ และเริ่มเล่าเรื่องราวอยู่ตรงนี้แหละ

อ่านหน่อยเถอะสงสารลุง

คนสูงอายุสัก 50-60 ปี ผิวดำ ใส่กางเกงม่อฮ้อม เสื้อยืด เดินมาหาเรา นามว่า ลุงช้อง ( เสียดายผมไม่ได้ถ่ายรูปแกมา เนื่องจากแกอาย ) ต้อนรับเราด้วยน้ำเสียงเหน่อแบบชาวเล แบบเป็นกันเองเราจึงได้รู้ภูมิหลังของรีสอร์ทแห่งนี่ ว่าเพิ่งเปิดได้ไม่นานประมาณ 2-3 เดือน ด้วยความไฝ่ฝันของแกว่าอยากมีรีสอร์ทตั้งแต่ 10 ปีที่แล้ว เนื่องจากที่ดินบริเวณเป็นที่ดินกงสีของแม่ ซึ่งได้แบ่งทำการให้ลูก 8 คน ในส่วนเท่ากัน ๆ แกจึงมาเติมฝันของแกที่เป็นจริง โดยการเอาที่ดินไปเข้าธนาคารและนำมาทำรีสอร์ทที่แกชอบ โดยมีพี่สาวของแกซึ่งเปิดรีสอร์ทติดกันช่วยเหลือ ในด้านสถาปนิกผุ้ออกแบบ

ในเวลา 1 ปี รีสอร์ทแกจึงเกือบสมบูรณ์ แต่ด้วยความที่แกเป็นชาวเลโดยกำเนิดความสะอาด รดน้ำสวน ) และด้วยเหตุนี่ แกจึงไม่มีการตลาดเข้ามาช่วยดูแล ยังผลให้รีสอร์ทแกไม่ค่อยมีกรุ้บทัวร์หรือคนรู้จักเลย ( มารู้ภายหลัง คนออกแบบสวนให้แก รู้สึกสงสาร จึงออกแบบเว็บให้แกซึ่งรายละเอียดก็ยังน้อยอยู่มาก ) http://www.boathousepran.com/

แกมาดูสารทุกข์สุขดิบตลอดเวลา เหมือนเป็นญาติกัน นำหมึกแดดเดียว ที่แกทำไว้จากการออกเรือได้หมึกมาทอดมาให้กินโดยไม่คิดมูลค่า ซึ่งหาได้ยากจากคนทำธุรกิจนี่ ขาดเหลืออะไร แกกุลีกุจอทำให้หมด พอตกหัวค่ำที่ได้มีโอกาสนั่งคุยกับแกอย่างจริงจัง จึงได้รู้ว่าคนพักที่แกมีน้อยมาก อย่างอาทิตย์ที่ผ่านมา รีสอร์ทของแกมี 9 ห้อง ได้ว่างตลอดสัปดาห์ไม่มีคนมาพักเลย หรือแม้กระทั่งเสาร์ อาทิตย์ก็ตาม ทั้งๆ ที่เมื่อเทียบกับรีสอทข้างเคียงผมว่าห้องพักแกไม่เป็นรอง เมื่อเทียบกับระดับราคา เรตห้องพักแล้ว ยิ่งไปกันใหญ่ ซึ่งถ้าถามผมขอบอกว่าถูกมากเมื่อเทียบกับสิ่งที่ๆได้รับจากชาวประมงใจดีคนนึง ซึ่งหาไม่ได้ในชีวิตเมืองหลวงแต่สิ่งลุงช้องแกกังวลใจนี่ คือ รายได้แกไม่พอในการผ่อนธนาคาร เนื่องจากลูกค้ามาพักน้อย วันธรรมดา แทบไม่มี ศุกร์ เสาร์ก็น้อย เพราะแกไม่มีการตลาดเลย แกใช้ความเป็นลูกทุ่งของแก คือการเฝ้าคอย ลูกค้าขับรถผ่านหน้ารีสอร์ทแก และแวะเวียนมาถาม แกถึงจะได้ลูกค้า ผมกับแฟนเห็นแล้วอดเห็นใจไม่ได้ จึงรับปากแกว่ากลับมา จะมาโพสต์ในเน็ท ในทุกเว็บที่เรารู้จักให้ลุงแกสามารถที่จะทำความฝันแกต่อไปได้ ภายในห้องพัก ตกแต่งสวยงามมาก วัสดุอุปกรณ์ แต่ละอย่างแกใช้ของอย่างดี  ยังคิดอยู่ว่าแกเอา….กำไรมาจากไหน…..

*** ช่วยกัน Forward Mail นี้กันหน่อยนะคะสงสารลุงแก ***

หลายคนอาจจะถามว่า “ละมันเกี่ยวกะที่มึ…งจะโพสยังไง?? (ขออนุญาตใช้ศัพท์พ่อขุนรามฯ เพื่อความสะใจ)”

คำตอบคือ …อยากจะให้มันเกี่ยว มีไรป่ะ !!! (เหอ ๆ เริ่มเกรียนละกรู)

เข้าเรื่อง ๆ …   มันก็เลยมีคำพูดนึงแว๊บเข้ามาในหัว ดังเค้าว่า ดนตรีมีอยู่ทุกที กาแฟ คอฟฟิโอ้  ถ้าเปิดเพลงในโฆษณาไปด้วยจะดีมาก (น่าน !โฆษณาให้เค้าพร้อม )

ใช่ ๆ ผมก็เลยคิดว่า ที่จริงเราไม่ต้องไปตามหาที่ไหนหรอก อันที่จริงมันอยู่ที่เราต่างหาก ว่าเราจะเริ่มทำมันเลยรึเปล่า ส่วนอื่นค่อยไปวิเคราะห์ ตอนทำ..นู่น เหมือนกับ คุณลุงช้อง คนทำรีสอร์ทใน FW mail  ลุงแกเริ่มทำรีสอร์ททั้งที่ ยังไม่รู้เลยว่า ต้องทำการตลาดแบบไหน?? งบการเงินเป็นอย่างไร?? CSR?? BOS?? บลา ๆ ๆ

เพียงแค่ลุงช้อง มีความฝันว่า ลุงแกอยากมีรีสอร์ท ก็เท่านั้นเอง !!!

อืม …. พอลองมาย้อนดูตัวเอง เออ อันที่จริง ตัวเรานี้ หน้าตาก็ดี (..ไม่เกี่ยว) แล้วทำไมจะมีบล็อคกะเขาบ้างไม่ได้(วะ)

เอ้อ พอคิดแบบนี้แล้ว ง่ายขึ้นเยอะเลยแฮะ !!! ฉบับ”ประถม”ฤกษ์ (ใช่ฮะ ประถม ไม่ใช่ ปฐม- เพราะไม่ต้องการไป grand opening ที่ไหน ก็เลยใช้คำนี้) ก็เลยคลอดออกมาด้วยประการฉะนี้ เตง เตรง เตร่ง เตร้ง…. จบซะลิเกเลยตรู 555+

สุดท้าย ก็เลยต้องมานั่งเขียนบล็อคอยู่ตรงนี้ โห ตั้ง ชม. กว่าแฮะ กว่าจะเสร็จ แต่ก็อย่างว่า การตัดสินใจ ตอนเริ่มต้นอันที่จริงไม่ต้องไปหาแรงบันดาลใจที่ไหนหรอก ท่องคาถาคำสามคำนี้ก็คงพอแล้ว

“ทำทันที”

ใครจะเอาไปใช้ไม่ว่ากันนะครับ ไม่มีลิขสิทธิ์ใด ๆ ทั้งสิ้น แต่ถ้านำไปใช้แล้วได้เงิน ก็ขอบ้างตามคณะศรัทธาละกัน หุหุ วันนี้ก็คงมีเท่านี้แหละ แล้วเจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการละกัน..

Zarumen

นักธุรกิจเครือข่ายที่ป่วงที่สุดในเอเชียแปซิฟิก